Geld en duurzaamheid

Inleiding

Graag wil ik beginnen met de lezer op zijn hart te drukken groot te denken. Als ik praat over overlevingskans dan heb ik het niet over de individu maar over de soort. Want als er slechts 1 mens overleeft dan overleeft er niemand. Met zaken als geluk dan gaat het om het totale geluk van de soort. Etc. etc. In het stukje ga ik soms wat kort door de bocht, maar ik heb de bocht niet afgesneden. Ook ben ik me er van bewust dat dit veel weerstand op gaat roepen vanwege vele misvattingen die we momenteel hebben. Een aantal heb ik benoemd, maar vele ook niet. Ik geloof dat ik de misvatting in de meeste, zo niet alle weerstand weg kan nemen. Zou ik dit in dit artikel doen dan wordt het een compleet boek dus ik hoop dat er voor nu over deze weerstand heen gestapt kan worden. In dit artikel wil ik me beperken tot de relatie tussen geld en duurzaamheid.

Duurzaamheid

Wat is dat eigenlijk. Wat willen we bereiken met duurzaamheid. In feite is dat maximale overlevingskans van het menselijke ras. Om maximale overlevingskans te bereiken wil je met zoveel mogelijk mensen zijn om de diversiteit te waarborgen en zo te kunnen selecteren uit de sterkste genen etc. etc. Ook wil je dat de leefomgeving van de mens, het milieu dus, in optimale conditie is. De planeet moet immers blijven voortbestaan (onder bepaalde condities die gunstig zijn voor de mens) om de maximale overlevingskans te bewerkstelligen. Je wilt dus niet alleen met zo veel mogelijk mensen zijn, je wilt ook in complete balans met de natuur leven. Dit vergt dus dat er naar maximale efficiëntie wordt gestreefd. Want als je niet efficiënt bent dan maak je geen gebruik van het maximale potentieel. Dan ben je met minder mensen en verminder je dus de overlevingskans van de soort.

Voorwaarden

Om een maximale overlevingskans te hebben, wil je met zoveel mogelijk mensen zijn. Als je met heel veel mensen bent dan is sociale stabiliteit een voorwaarde. Het is een absolute must. Wat is sociale stabiliteit? In feite is dat een situatie waarin er eensgezindheid is tussen de mensen. Nu is dat op verschillende manieren te bereiken, door extreme controle of door extreme vrijheid. Extreme controle is in de Sovjet Unie uitgeprobeerd en we kennen het resultaat daarvan. Extreme vrijheid is nog niet geprobeerd, met name omdat de technologische mogelijkheid daartoe er nog niet was, maar dat is heden ten dagen geen excuus meer. We kunnen in extreme vrijheid leven met behulp van extreme automatisering.

Om sociale stabiliteit te bereiken zullen ALLE discriminaties moeten verdwijnen. Want het zijn discriminaties die voor sociale instabiliteit zorgen. Verschil in inkomen is een vorm van discriminatie. Bezit is een vorm van discriminatie. (dit zal emotionele reacties oproepen, maar neem dit voor nu even aan) Deze zaken zullen dus uitgefaseerd moeten worden als we inderdaad daadwerkelijke duurzaamheid als soort willen bereiken.

Een andere voorwaarde voor sociale stabiliteit is onafhankelijkheid van materiële behoeftes. Als je je zorgen maakt of je wel genoeg te eten hebt, dan ben je over het algemeen minder lief voor je buurman. Ook hier wil je dus maximale efficiëntie bereiken. Je wilt dat iedereen even makkelijk kan beschikken over alles. Doe je dit niet, dan is er sprake van discriminatie en discriminatie leidt weer tot sociale instabiliteit.

Geld

Geld is een toegangsmanagement systeem. Heb je geld dan heb je toegang tot materiële zaken. Nu zal je denken: Perfect! Een voorwaarde voor sociale stabiliteit is dat iedereen toegang heeft tot alles, dus er is een toegangsmanagement systeem nodig. Helemaal correct, maar geld is dus niet het systeem wat je daarvoor wilt gebruiken. Toegangsmanagement kan op twee manieren gevoerd worden. Je kan toegang beperken of je kan toegang mogelijk maken. Geld is een toegangsbeperkingssysteem. Heb je geen geld dan heb je geen toegang. Dat is in de huidige wereld duidelijk. Geld maakt dus discriminatie ook een stuk eenvoudiger, want het is heel simpel iemand meer geld te geven dan iemand anders, waardoor er verschil in toegang is wat gelijk staat aan discriminatie. Discriminatie leidt tot sociale instabiliteit. Het is ook een inefficiënt toegangsmanagementsysteem. Het vergt ontzettend veel administratie, het vergt controle het vergt distributie etc. etc. Kortom, het staat maximale efficiëntie in de weg en is een katalysator voor discriminatie.

Wat is toegangsmanagement die mogelijk maakt dan?

Dat is het ontdoen van beperkingen tot toegang. Het is er voor zorgen dat materiële zaken beschikbaar zijn. Voor iedereen. Onbeperkt dus. Dit is essentieel om sociale stabiliteit te creëren. Iedereen moet onbeperkte toegang hebben. Als toegang wordt beperkt is er sprak van discriminatie. Zoals eerder besproken leidt discriminatie tot sociale instabiliteit en als er sociale instabiliteit is dan is er geen sprake van duurzaamheid.

Conclusie

Geld staat duurzaamheid in de weg omdat geld zorgt voor discriminatie.

Propaganda tegen het intellect

In dit artikel wil ik het hebben over propaganda. In het bijzonder over de allesoverheersende propaganda tegen het intellect te weten marketing, ook wel bekend onder de ordinaire term reclame of die iets chiquere term public relations. Deze vorm van "informatievoorziening" zorgt er voor dat mensen steeds dommer worden. In dit artikel wil ik uitleggen waarom.

Wat is propaganda?

Bij propaganda is reclame waarschijnlijk niet het eerste waar u aan denkt. De kans is groter dat u in uw geestesoog beelden krijgen van rijen van mensen die met vlaggetjes langs de weg staan een bepaald persoon in blinde adoratie toe te juichen. U zult denken aan termen als nationalisme, racisme en dat soort dingen. Want per slot van rekening krijgen we die voorbeelden in onze jeugd op school aangereikt als dit onderwerp voorbij komt. Een politiek leider die vol passie met veel geschreeuw de massa beïnvloed. Dit is slechts een vorm van propaganda.

Propaganda is in feite een eenzijdige belichting van dingen, vaak niet op waarheid berust, met als doel de vrije wil van mensen dusdanig te beïnvloeden (zeg maar gerust buitenspel te zetten) dat deze de door de propagandist aangereikte "informatie" omarmt en de propagandist zo zijn doel kan bereiken. De informatie doet geen aanroep op logica, maar juist een aanroep op emotie. Er worden verbanden gelegd tussen zaken die in feite niets met elkaar te maken hebben, maar die de emotie wel aanspreken. Eigenlijk is propaganda in veruit de meeste gevallen gewoon keihard liegen. Ook speelt veelvuldige herhaling een belangrijke rol bij het succesvol laten zijn van propaganda. Hoor een leugen één keer en u zal er niet veel aandacht aan besteden, maar hoort u hem vaak genoeg dan zal deze leugen in uw geheugen opgeslagen worden en wordt het moeilijker deze geen gewicht te geven.

Wat is reclame?

Laten we is kijken of reclame aan deze definitie voldoet. Is reclame een eenzijdige belichting? Deze vraag kan volmondig met ja beantwoord worden. In mijn leven heb ik nog geen reclame boodschap gezien waar er een compleet beeld van het behandelde onderwerp wordt geleverd. De positieve aspecten van het eigen product worden extreem overdreven waar de negatieve aspecten vaak worden genegeerd. Worden de negatieve aspecten wel behandeld dan worden deze vaak door middel van humor geridiculiseerd of gebagatelliseerd. Don't worry, be happy.

Ook staat reclame niet bekend om zijn hoge waarheidsgehalte. Ongesteld zijn is niet leuk en het is echt niet zo dat nu uw maandverbandje vleugels heeft u opeens met meer energie dan als u niet ongesteld bent door het leven gaat. Die suggestie wordt wel gewekt. En geloof me, door het gebruik van een bepaalde deodorant zult u echt niet te hoeven rennen voor uw leven omdat vrouwen ineens geen controle meer hebben over de drang seksuele gemeenschap met u te hebben. Een lening maakt u niet rijker. Etc. etc. etc. Dus ook aan deze voorwaarde voldoet reclame.

Zoals uit bovenstaande voorbeelden blijkt wordt er geen aanroep gedaan op de logica, maar juist op de emotie. Ongesteld zijn is niet leuk, dus dat wil je graag veranderen. Vrijwel elke man (zeker in een bepaalde leeftijdscategorie) wil graag opgezadeld worden met het probleem van een horde vrouwen die achter je aanzitten om gemeenschap te hebben. Iedereen wil een luxe keuken of een mooie auto. Dus de voorwaarde inspelen op emotie kan ook afgevinkt worden.

Het lijkt me duidelijk dat het doel van de reclamemaker is zoveel mogelijk van zijn product te verkopen. Hier hoef ik verder dus niets over te zeggen. Ook het repeterende effect lijkt me duidelijk. Reclame is alom aanwezig in onze samenleving. Op tv, op de radio, buiten op straat, in uw brievenbus, op internet en vaak ook van dezelfde bedrijven. De conclusie is dus: Reclame voldoet geheel aan de definitie van propaganda.

Het effect

Het effect van reclame is dat de vrije meningsvorming verdwijnt. Doordat u het grootste gedeelte van de dag wordt overdonderd met eenzijdige informatie is het bijna onmogelijk om nog zelf een mening te vormen over dingen. U zult bijna onmenselijk eigenwijs moeten zijn om dit te kunnen weerstaan. Gaat u op zoek naar informatie dan zult u zich eerst door een oerwoud van geschreeuw heen moeten worstelen om uiteindelijk bij een fluisteraar van waarheid terecht te komen. Hierdoor is de waarheid nog amper te verstaan en is het ontzettend lastig zo uw eigen mening te vormen. Heeft u ondanks deze obstakels toch een eigen mening gevormd dan is het lastig deze vast te houden tussen het geschreeuw van de reclame-uitingen. Continue wordt u weer geconfronteerd met het overweldigende geluid van hoogstwaarschijnlijk het tegenovergestelde van uw eigen mening.

Omdat de vrije meningsvorming verdwijnt zal het totale intellect van de mensheid enkel afnemen. Diversiteit in meningen zorgt voor gesprekken welke er voor zorgen dat we elkaar slimmer maken. Door een redelijk gelijke vertegenwoordiging van de diverse blikken op de waarheid kan de waarheid beter benaderd worden. Wordt een bepaalde blik echter op oneigenlijke manier dominant dan zullen we niet meer naar de waarheid kijken, maar enkel nog naar een vervormt beeld hiervan.

Conclusie

Reclame is propaganda tegen het intellect. Het zorgt er voor dat we steeds dommer worden als soort omdat we niet meer bij de waarheid kunnen komen doordat deze continue wordt vertroebeld door een kakofonie aan eenzijdig geschreeuw. Dit alles om maar geld te kunnen verdienen...

Een streven naar werkloosheid

Een streven naar werkloosheid

(een betoog voor een wereld zonder geld)

Politici praten altijd over werkgelegenheid. Ze willen zoveel mogelijk banen creëren en dat wordt verkocht als een goed iets, want dan kunt u ook uw boterham verdienen. Een mooi en nobel streven lijkt dat zo op het eerste gezicht. U heeft rekeningen die betaald moeten worden en als er werkgelegenheid is dan kunt u aan die verplichting voldoen. Maar is het wel echt zo’n mooi en nobel streven? Helpt dit u en ik echt? 

Wat is het creëren van werk

Thuis heeft u hoogstwaarschijnlijk een toilet welke aan onderhoud onderhevig is. U maakt dit toilet periodiek schoon. Dit is werk. Uw hele gezin kan zich niet bezighouden met het schoonmaken van het toilet, dus er is een banentekort. Hoe kan dit opgelost worden? Nou bijvoorbeeld door mannen in het vervolg met een blinddoek te laten plassen en vrouwen verplicht te laten staan op het toilet. Dit is uitstekend voor de werkgelegenheid. Hierdoor wordt de frequentie dat het toilet onderhoud vergt verhoogd en ontstaan er dus meer banen. Geweldig! Uw hele gezin is nu aan het werk, probleem opgelost!

Waarschijnlijk zult u deze oplossing thuis niet gaan implementeren. Waarom? Omdat u niet op extra werk zit te wachten. In uw eigen huis heeft u waarschijnlijk geen streven naar meer werkgelegenheid. U streeft thuis hoogstwaarschijnlijk juist naar werkloosheid. Ontzettend begrijpelijk. Want waarom zou u iets doen als dat niet nodig is?

Geld

Hoe komt het dan toch dat we buiten ons huis wel streven naar meer werk? Waarom wringen we ons in de samenleving in allerlei bochten om werk voor iedereen te creëren? Ik hoor u al denken: Geld. Exact. Geld. U heeft geld nodig om in onze huidige samenleving te mogen wonen. U heeft geld nodig om in onze samenleving een menselijk bestaan op te bouwen. Zonder geld kunt u niet zoveel in Nederland.

Waarom is er geld? Op het eerste gezicht lijkt geld een beloning. U verricht arbeid en krijgt in ruil voor die arbeid geld. Dus geld is een eenheid om arbeid in uit te drukken. Een mooi iets zo op het eerste gezicht. De mensen die werken en dus er voor zorgen dat de samenleving blijft functioneren worden beloond. Laten we "for the sake of argument" er maar even vanuit gaan dat iedereen evenveel betaald krijgt per uur en laten we winst dan maar even helemaal buiten beschouwing laten. Eerlijk lijkt dat op het eerste gezicht. Want als je wat wil, dan moet je er voor werken. Met werken krijg je geld probleem opgelost. Er is echter een probleem.

Omdat je geld nodig hebt om te kunnen leven moet er dus arbeid verricht worden. Of de arbeid nu nodig is of niet, we hebben met elkaar afgesproken dat je geld nodig hebt om deel te mogen nemen aan de samenleving. Dus er moeten banen gecreëerd worden. Dit zorgt voor absurde taferelen.

Monetaire economie zorgt voor inefficiëntie

Een voorbeeld hiervan is de kinderopvang. Kinderopvang zorgt voor werkgelegenheid. Maar waarom is deze kinderopvang er? De kinderopvang is er enkel en alleen omdat beide ouders aan het werk zijn om geld te verdienen. Zou slechts één van beide ouders werken (of beide voor de helft) dan is de kinderopvang niet nodig. Maar beide ouders moeten werken anders kunnen ze de rekeningen niet betalen.

Een ander voorbeeldje is productiewerk. Qua technologie zijn we in staat om kwalitatief hoogwaardige artikelen te maken. Bijvoorbeeld huishoud artikelen die uw hele leven mee gaan zoals bijvoorbeeld een wasmachine. Als we echter op deze manier wasmachines maken, dan hoeft er slechts één wasmachine per huishouden geproduceerd te worden. Dit houdt in dat er niet voldoende werk is voor iedereen*. Dus we gaan kwalitatief minderwaardige wasmachines bouwen om maar voor werk gelegenheid te zorgen. Niet alleen moeten er meer wasmachines gemaakt worden (= meer banen) ook vergen deze wasmachines meer onderhoud (= meer banen). Dus enkel om werk te creëren maken we "troep". Dit zorgt niet enkel voor onnodige arbeid, het zorgt er ook nog eens voor dat we meer grondstoffen gebruiken dan nodig met alle gevolgen voor het milieu van dien.

Conclusie

Dus in feite zorgt geld er nu voor dat we exponentieel meer arbeid verrichten dan noodzakelijk is. Hiermee maken we onszelf niet alleen moe, het zorgt er ook voor dat we gaan concurreren met elkaar. Er is namelijk niet genoeg werk, zoals ik hopelijk duidelijk heb gemaakt. Aangezien arbeid de enige manier is om aan geld te komen moet je arbeiden. Je moet dus een strijd aan gaan met je medemens voor die arbeidsplek terwijl deze strijd helemaal niet nodig is. Dit heeft weer allerlei andere nare consequenties waar ik nu niet verder op in wil gaan. Wat ik hoop te bereiken is dat u ook in gaat zien dat geld een middel is waar we heel goed zonder kunnen. Het zorgt voor veel meer problemen dan dat het oplost.

*In dit artikel heb ik bewust automatisering en robotisering buiten beschouwing gelaten omdat dit niet nodig is om het punt te maken.

Utopie? Dacht het nie!

Utopie? Dacht het nie!

"Ja maar zo is het nu eenmaal" krijg ik vaak te horen als ik weer kritiek uit op de huidige stand van zaken in de wereld. Vaak begint het met het niet eens zijn van de kritiek welke ik benoem waarna het over het algemeen, na het verduidelijken van mijn standpunt wordt, afgesloten met de dooddoener waarmee ik dit artikel begin. Het idee er achter klopt wel, maar slaat kant nog wal bij de kritiek welke wordt benoemd. Als we het over zwaartekracht hebben dan zeg ik direct: Klopt. Zwaartekracht is nu eenmaal zo. We kunnen met de zwaartekracht spelen(vliegtuigen, hijskranen etc.), maar we kunnen hem niet laten verdwijnen; is er massa dan is er zwaartekracht punt. Andere natuurwetten wil ik ook beamen. Maar daar houdt het wel zo ongeveer op met “zo is het nu eenmaal”. Laten we is even wat geschiedenis er bij pakken.

Koud

Voordat we vuur konden maken was het heel normaal om het koud te hebben. Het was toen eenmaal gewoon zo. Toch hebben we deze situatie niet geaccepteerd met als resultaat dat we vuur kunnen maken.

Rooftochten

Vroeger was het heel normaal om op rooftochten te gaan om de nabijgelegen nederzetting te overvallen en te verwoesten. Het was toen gewoon zo. Tot je zelf slachtoffer bent van zo'n rooftocht zal je er niet zo'n erg in hebben, maar naar verloop van tijd waren er genoeg slachtoffers gevallen. Hierdoor is (een klein beetje) inzicht ontstaan en is men het (ietsje) anders aan gaan pakken. 

Heksenverbrandingen

Vroeger vonden we het heel normaal om bepaalde mensen levend te verbranden. Had men toendertijd met de instelling "Ja maar zo is het nu eenmaal" door blijven gaan dan hadden we het nu nog een aantal keer per maand gratis (nou ja, via belasting betaal je voor het brandhout, maar goed) warm gehad op het dorpsplein.

Slavernij

Vroeger vonden we het heel normaal om andere mensen gevangen te nemen, deze als vee te vervoeren, deze vervolgens ten toon te stellen op een marktplaats om te verkopen aan de hoogste bieder. Toen was dat nu eenmaal zo.

Tweedewereldoorlog

Moet ik hier echt iets over zeggen? Als iedereen toen had gezegd "het is nu eenmaal zo" spraken we nu Duits en was de mensheid iets minder veelzijdig geweest.

Wat deze geschiedenis ons leert

Deze geschiedenisles moet ons dus leren dat de instelling "Ja maar het is nu eenmaal zo" historisch gezien een onjuiste tegenwerping is als ook nog eens een aanname die tegen de menselijke natuur in druist. De geschiedenis leert ons dat de mensheid alles doet behalve accepteren dat dingen nu eenmaal zo zijn. Als we dat echt deden dan hadden we wellicht niet eens in een grot om een vuurtje gezeten, simpelweg omdat we niets aan de situatie van "koud zijn" hadden gedaan omdat het nu eenmaal zo is. Verandering begint dus bij het niet accepteren van een situatie.

Onwetendheid

Toch is de "het is nu eenmaal zo" gedachte er één die sterk leeft. Deze gedachte zal ook vaak gespeeld hebben bij mensen die het koud hadden voordat we van het bestaan van vuur af wisten. Die gedachte werd mede gevoed door onwetendheid. Men wist niet dat de mensheid de capaciteit heeft om zelf vuur te maken en dus zo voor warmte te zorgen. Vandaag de dag zal een mens die het koud heeft hoogstwaarschijnlijk niet op de gedachte komen "het is nu eenmaal zo" om zich vervolgens dan de rest van zijn leven in die situatie te berusten. Nee, die mens zal de situatie niet accepteren en daar verandering in proberen te brengen omdat deze weet dat het niet zo hoeft te zijn.

Status quo

Dat we het nu koud hebben als mensheid daar hoef ik u (hopelijk) niet van te overtuigen. Wie ogen heeft en wil zien kan het zien. Wat wellicht wel wat promotie nodig heeft is het idee dat we deze situatie kunnen veranderen. We hebben de technieken om er voor te zorgen dat het warm wordt voor iedereen, maar dit is nog niet genoeg bekend bij mensen. De rede dat dit nog niet bekend is is omdat er best wel veel "machtige" mensen zijn die, voor hun gevoel dan, veel zullen verliezen. (in werkelijkheid is dit niet zo, maar het is moeilijk om iemand die in een hallucinatie zit en er in geloofd te overtuigen dat die hallucinatie niet echt is) De gene die ons nu vertellen wat er gaande is in de wereld* en wat al dan niet mogelijk is zijn de gene die voor hun gevoel zullen verliezen. Zij willen geen verandering want voor hun gevoel profiteren zij van de huidige status quo en stimuleren de dooddoener "het is nu eenmaal zo". De politiek speelt tijdens de verkiezingstijd in op het onderbuik gevoel en zegt dat verandering wel degelijk mogelijk is, als je maar op ze stemt om vervolgens hetzelfde in een ander jasje te doen. Ook zij zijn belanghebbende in de huidige status quo en willen dus geen verandering ivm angst te verliezen. De enige “verandering” die wel wordt gestimuleerd is verandering van kapsel, kledingstijl en woninginrichting omdat die quasi-verandering de menselijke behoefte aan verandering enigszins stilt en ook de huidige status quo versterkt.

Maar hoe kan het dan anders:

Dat ga ik je dus lekker niet vertellen. Hier heb ik meerdere redenen voor. De eerste reden is dat, volgens mij, één van de oplossingen is dat mensen meer in hun zelf geloven en dus ook in hun eigen kracht om zaken op te lossen (dit is stap 1). School maakt meer kapot dan je lief is, is mijn kanttekening hierbij**. Kijk maar eens naar hoeveel problemen (bijv: je bent op plek a maar moet naar plek b) je onbewust al oplost in een gemiddelde dag. Een andere reden is dat als ik een oplossing opper er mogelijk enkel een nieuw kader ontstaat waarbinnen er naar oplossingen gezocht wordt. *** Hierdoor missen we wellicht kansen omdat ik slechts 1 mens ben en ook zo mijn beperkingen heb. Deze beperkingen wil ik niet op u overbrengen. Maar daarvoor moet eerst stap 1 doorlopen worden. Ook is het opperen van een oplossing niet het doel van dit artikel. Het doel is meer om er voor te zorgen dat we in gaan zien dat er wel degelijk keuze is ten opzichte van de huidge status quo. Met de instelling "ja maar het is nu eenmaal zo" veranderd er namelijk nooit wat. 

Groetjes
Chiel "NadenkenMoetAltijd" Wieringa

* de meest aanwezige media wereldwijd, dus “het nieuws, de krant en de radio”, waar de behandelde items worden gedicteerd door de mensen met het geld (wil je sponsoren of niet?). internet zorgt voor een nieuw kanaal, maar hier moet je wel zelf zoeken net als in de bibliotheek.

** Op school leer je ook wel een klein aantal nuttige dingen, maar je leert er voornamelijk te gehoorzamen aan externe autoriteit. Dit is niet echt stimulerend voor het zelfvertrouwen en verwoestend voor de creativiteit. (Hiermee wil ik niet zeggen dat leerkrachten bewust zo voor de klas staan omdat zij zichzelf hier veelal ook niet bewust van zijn. Zij hebben ook de scholing doorlopen.) Ook over deze stelling die hoogstwaarschijnlijk veel weerstand oproept bij veel mensen is voldoende informatie te vinden. Dit gaat een beetje te ver om hier uitvoerig over in te gaan in dit artikel, maar het is wel een belangrijk gegeven wat momenteel speelt. Vandaar dat ik het noem. Geloof me niet, wordt boos op me dat ik het gore lef heb dit hier zo te stellen, maar ga dan daarna aub op onderzoek uit en informeer uzelf.

***Dit komt door gebrek aan zelfvertrouwen waardoor de meeste mensen onbewust me als een autoriteit gaan zien en dus op school geleerd hebben wat ze daarmee moeten doen: luisteren, gehoorzamen en napraten maar niet zelf nadenken en eventueel kritiek leveren. (Kritiek is niet een geprogrammeerde reflex verdediging van de huidige status quo. Wil je deze opmerking beter begrijpen zul je uit moeten zoeken wat het Stockholm Syndroom is)